En toen hadden we ineens gewonnen.

In april zat ik ergens in Leiden te wachten, in een zaal met allerlei mensen uit de creatieve industrie, tot ik een pitch mocht geven. Nu heb ik vaker een pitch gegeven, maar de sfeer die er daar hing deed een beetje denken aan een soort talentenshow; er werd druk geoefend, spiekbriefjes uit het hoofd geleerd, praatkaartjes doorgenomen, op horloges gekeken (want timing!).

Uiteindelijk werd ik op het moment suprème opgehaald en kamer in geleid, met een groep geïnteresseerde juryleden. En scherm wat het niet deed, een PDF ipv een powerpoint, op een laptop die een van de juryleden vast hield. Tot zover de voorbereiding, aan de slag met improvisatie. Ik had nog 4 van de 5 minuten over ;-)

Die hele belevenis was voor mij voor het eerst. Je begint immers geen platform in de zorg omdat je awards wil winnen. Je begint omdat je samen de zorg makkelijk wil maken, voor iedereen. Je begint omdat je elke dag ziet hoe zorgverleners worden onderbroken, hoe patiënten in de wacht hangen, hoe grote delen van de werkdag opgaan aan communicatie die net iets te omslachtig is om goed te werken.

Maar toch. Ik deed dus een pitch. En toen wonnen we, afgelopen donderdag in de Beurs van Berlage. Een Dutch Interactive Award. Goud!

De aanleiding voor de inzending was een product dat we hadden gebouwd. De Professional App voor zorgverleners, samen met Evers de Gier, een native app die de functionaliteiten van ons platform ontsluit op iOS en Android. Net zo makkelijk als WhatsApp, maar volledig ingericht voor de veiligheid en privacy die de zorg vraagt. De eerste vraag die we onszelf stelden toen de inschrijving opende was simpel: wat gaan we inzenden? Het antwoord bleek niet moeilijk. Dit.

Maar in de voorbereiding van de pitch realiseerden we ons dat die specifieke app natuurlijk niet het hele verhaal was.

Want de echte vraag die wij elke dag beantwoorden is niet hoe je een app bouwt. De vraag is waarom zorgverleners nog altijd grotendeels afhankelijk zijn van de telefoon. Directe communicatie, op het moment dat de patiënt belt, niet wanneer het uitkomt. Elke oproep is een onderbreking. En elke onderbreking kost tijd, focus en energie die je liever in je patiënten steekt.

Het is een beetje alsof je een pakketbezorger vraagt elk pakje persoonlijk af te leveren, maar dan alleen op dat ene specifieke moment dat de ontvanger toevallig thuis is.

We zijn niet een startup die de zorg van buitenaf probeert te veranderen. BeterDichtbij is mede opgericht samen met Nederlandse ziekenhuizen, en die ziekenhuizen zijn ook aandeelhouder. Dat betekent dat de mensen die dagelijks met dit systeem werken ook degenen zijn die bepalen hoe het zich ontwikkelt. We werken niet naast bestaande systemen, we werken erin. Zodat een zorgverlener niet hoeft te switchen tussen schermen, maar gewoon verder werkt in de omgeving die hij al kent.

Dat vertelden we tijdens de pitch.

En toen bleek vorige week donderdag dat de jury dat tof vond. Sterker nog: de boodschap dat communicatie de sleutel is tot goede zorg staat nu op de award. In een categorie waar ook Albert Schweitzer en Sanquin prachtige toepassingen lieten zien, en Dept Agency met hun loyaliteitsprogramma voor Inter Milan.

Wij wonnen goud.

Uit het juryrapport

Ik weet niet precies wanneer je begint te geloven dat wat je bouwt er echt toe doet. Misschien als je de eerste patiënt spreekt die zegt dat het haar leven makkelijker heeft gemaakt. Misschien als je ziet dat anderhalf miljoen mensen het platform gebruiken. Of misschien op een avond in de Beurs van Berlage, met een award in je handen die niet alleen ons team bekroont, maar de mensen in de zorg voor wie je het hebt gebouwd.

Wij bouwen niet aan een app. We bouwen aan een andere manier van zorgen; aan communicatie als sleutel tot goede zorg.

Dat wisten we al. Nu staat het ook op een prijs.