Uw systeem kan data delen. Maar begrijpt het wat een AI-agent vraagt?
Van API naar MCP
In september 2024 schreef ik over de stap die BeterDichtbij maakte van app naar API. De kern van dat verhaal was simpel: een app is een eiland. Een API is een brug. En in de zorg, waar patiënten bewegen tussen tientallen systemen en organisaties, is een brug geen luxe maar een voorwaarde voor goede zorg.
Dat verhaal resoneerde. Veel mensen herkenden het.
Maar terwijl ik afgelopen weekend in de tuin bezig was en voor de zoveelste keer handmatig mn gras sproeide, realiseerde ik me dat de wereld alweer een stap verder is. Ja, we zijn van ‘binnen verbouwen’ aan ‘buiten’ toegekomen, en ik heb ondertussen een behoorlijke collectie Gardena-spullen opgebouwd. En mn realisatie was dat dat die stap beter illustreert dan alles wat ik tot nu toe over interoperabiliteit heb geschreven.
Gardena heeft drie generaties product. De eerste generatie is de slang. Water van A naar B. Simpel, effectief, maar dom. De slang weet immers niets van wat er aan het einde van de lijn staat.
De tweede generatie is het kliksysteem. Elke Gardena-slang past op elke Gardena-kraan. Sterker nog, zelfs de koppelingen van de Gamma of Action passen op de Gardena. Elke sproeier past op elk systeem. Standaard aansluitingen, geen adapters, geen maatwerk. Je koopt een nieuw onderdeel, klikt het vast, en het werkt. Dat is de API: systemen die data met elkaar kunnen uitwisselen via een gestandaardiseerde verbinding.
De derde generatie is het smart-systeem. Een echte slimme sproeier weet namelijk niet alleen dat er water beschikbaar is. Hij kent context: hij weet wanneer er voor het laatst gesproeid is, wanneer het heeft geregend en weet wat de weersverwachting is voor morgen. Maar hij weet ook welk deel van de tuin (of welke soort begroeiing) op welke momenten water nodig heeft. Het gedrag van de slimme sproeier wordt dus niet alleen afgestemd op data, maar ook alles wat er om hem heen gebeurt, zonder dat ik er elke keer over hoef na te denken. Of dat ik dus toch weer de tuin sta de sproeien terwijl dat misschien niet nodig is (“Maar het gaat vanavond toch regenen?”).
Het verschil zit niet in de aansluiting. Het zit in het begrip.
Een API deelt data. Het smart-systeem deelt context.
Dit is, in een notendop, wat MCP doet. MCP, ook wel de “USB-C van AI”.
Model Context Protocol
Het Model Context Protocol werd gelanceerd door Anthropic in november 2024 en is inmiddels omarmd door OpenAI, Google en Microsoft als open standaard. Het is niet gewoon een betere API, het is een andere manier van denken over hoe systemen met elkaar communiceren in een wereld vol AI-agents.
Een API zegt: hier zijn de gegevens die je vroeg.
MCP zegt: hier zijn de gegevens, hier is de context eromheen, hier zijn de acties/commandos die beschikbaar zijn, en hier is wat er verder nog relevant is voor wat je probeert te bereiken.
Vertaald naar de zorg: een API geeft een AI-agent toegang tot de afspraakgegevens van een patiënt. Een MCP-verbinding geeft diezelfde agent niet alleen de afspraak, maar ook eventuele context; wanneer de patiënt voor het laatst contact heeft gehad, welke informatie al is verstuurd en welke afspraken al zijn geweest. En daarnaast een setje aan mogelijke commando’s of vragen: bijvoorbeeld over welke vervolgafspraak in het zorgpad logisch is en via welk kanaal de patiënt het liefst communiceert.
Niet data. Begrip van de context rondom die data.
Van de tuinslang, naar de Gardena koppeling, naar het slimme ‘bewateringssysteem’ wat als een digitale tuinman jouw groene oase ook echt groen houdt.
En daarmee kom ik bij de vraag die ik mezelf de afgelopen periode vaker stel, en die direct raakt aan wat BeterDichtbij doet.
De vertrouwde interface
Want BeterDichtbij heeft iets wat de meeste zorginfrastructuur niet heeft: een vertrouwde communicatielaag die heel veel patiënten én zorgverleners al dagelijks gebruiken. Geen nieuw scherm. Geen nieuw systeem om te leren. Gewoon de interface die ze al kennen: messaging, berichtenverkeer. Het meest universele communicatiepatroon dat er is.
Ethan Mollick beschreef het eerder dit jaar scherp: de doorbraak van AI zit niet in de meest geavanceerde interface, maar in de meest vertrouwde. De interface die al onderdeel is van de werkdag en die je niet eerst hoeft uit te leggen. Dat is precies waar BeterDichtbij al staat.
De vraag is dus: wat als BeterDichtbij niet alleen de brug is waarover berichten reizen, maar ook de laag wordt waarover AI-agents de zorgverlener en patiënt bereiken via de interface die ze al vertrouwen. Gevoed door context uit de systemen die ze al gebruiken?
BeterDichtbij neemt nooit beslissingen namens de zorgverlener. We geven geen behandeladviezen. Maar we bieden wel de juiste informatie, op het juiste moment, in het vertrouwde kanaal.
Coördinatie, niet besluitvorming. Context, niet diagnose.
Terug naar MCP
Tijmen Onland stelde deze week op LinkedIn een open vraag aan Picnic Technologies. De strekking: AI-agents komen eraan die namens gebruikers dingen regelen zoals boodschappen bestellen, leveringen wijzigen, communiceren met de bezorgdienst. Maar dan moet Picnic wel bereikbaar zijn voor die agents. Niet via een website of via een app. Via een MCP-verbinding die een agent begrijpt en kan faciliteren.
Hij stelde Picnic één simpele vraag: heeft u een MCP-server?
Ik ben benieuwd wie die vraag aan leveranciers in de zorg gaat stellen. Aan EPD-aanbieders. Aan planningssystemen. Aan labsoftware. Aan patiëntenportalen.
Want ik stel hem ook aan onszelf.
Niet als reclamevraag. Maar als strategische vraag die iedere organisatie in de zorg zich op dit moment zou moeten stellen: zijn onze systemen klaar voor de wereld die nu al begint? Een wereld waarin AI-agents niet wachten op een webpagina, maar verwachten dat systemen met hen kunnen communiceren. In context, in begrip, in de taal van de agent.
De nieuwste Gardena-sproeiers ‘begrijpen’ hun omgeving. De sproeier wacht niet op instructies. Hij weet wanneer sproeien nodig is, en waar.
De zorg verdient systemen die dat ook kunnen. En de patiënt verdient het om daarvan te profiteren via een kanaal dat hij of zij al kent. Een kanaal dat slim genoeg is geworden om hem of haar op het juiste moment te bereiken, zonder dat je daar zelf over hoeft na te denken.
Net als die slimme sproeier, die weet wanneer actie nodig is.
Maar tot die er is? De zwenksproeier maakt mijn leven nu al makkelijker.